
De moscow mule met de wodka eruit en tequila erin. Klinkt als een afgeleide, drinkt als een verbetering.
De moscow mule ontstond in 1941 in Los Angeles, als een verkooptruc. Een wodka-importeur en een barbaas zaten allebei met onverkochte voorraad — de een wodka, de ander gemberbier — en besloten het probleem te combineren. De koperen mok kwam er los bij.
De mexican mule is de voor de hand liggende variant en niemand claimt hem. Dat is ook logisch: zodra tequila in de jaren negentig serieus genomen werd, maakte iedereen die ruil.
Hij is beter dan het origineel, en de reden is simpel. Wodka voegt niets toe aan gember. Tequila wel.
Gemberbier is scherp en zoet tegelijk, en dat overstemt een neutrale drank moeiteloos.
Hier kies je Reposado, niet Blanco. De tijd op eikenhout geeft Tecán Reposado een zachte vanille- en karamelkant die de gemberscherpte opvangt in plaats van ertegenin te gaan. Met Blanco kan het ook, maar dan krijg je twee scherpe dingen die om aandacht vechten.

Bouwen in het glas, en gebruik gemberbier — geen ginger ale. Dat verschil is groter dan het lijkt: ale is zoete frisdrank met gembersmaak, beer heeft echte pit.
Die koperen mok is geen folklore. Koper geleidt warmte snel, dus de mok wordt ijskoud tegen je hand en de drank blijft langer op temperatuur.
Kneus de munt niet, sla hem één keer tussen je handen. Kneuzen maakt hem bitter.