
Twee cocktails met dezelfde naam, veertig jaar uit elkaar. Deze is de tweede — en hij werd groot omdat de Rolling Stones hem oppikten.
Er bestaan twee tequila sunrises. De eerste stamt uit de jaren dertig, uit het Arizona Biltmore in Phoenix, en bevatte crème de cassis en limoen. Die is grotendeels vergeten.
De versie die je nu kent werd rond 1970 gemaakt in de Trident in Sausalito, Californië: tequila, sinaasappelsap en grenadine. Toen de Rolling Stones in 1972 in die bar kwamen en hem meenamen op tournee, was het klaar. Jaren later schreven de Eagles er een nummer over.
De naam slaat op wat er in het glas gebeurt. De grenadine zakt naar de bodem en kleurt van rood naar oranje omhoog.
Sinaasappelsap en grenadine zijn allebei zoet. Zonder tegenwicht wordt dit limonade met een schaduw van alcohol.
Tecán Blanco brengt die tegenhanger: peper en een droge, vegetale agavekant die onder het fruit door blijft lopen. Pers je sinaasappels zelf — pak uit een karton heeft al suiker meegekregen en dan kantelt de balans alsnog.

Niet roeren, en dat is het hele punt. Grenadine is zwaarder dan sinaasappelsap, dus als je hem langzaam langs de rand laat zakken blijft hij onderin liggen en krijg je dat verloop.
Vul het glas eerst helemaal met ijs. Dat vertraagt het zakken en maakt de overgang zachter.
Schenk de grenadine over de bolle kant van een barlepel. Dan zakt hij netjes in plaats van door het sap heen te ploffen.